رویای خیس یک مرد بارونی
the wet dream of rainy man
بارون ..... بارونه كه به یاد تو تو كوچه ها می باره بارونه كه به یاد تو از چشام می باره نم نم بارون این دل داغون چشمای گریون ميخونه تنها و خسته لبهای بسته گوشه نشسته میخونه می خونه برات ميمونه تا همیشه عاشقونه نه نگو نه ..... دو سه روزه كه دلت يه جای دیگه ست پیش من كه نیست تویه هوای دیگه ست سردی دستات میگن دیگه تموم شد عمر عشق من و تو دیدی حروم شد تو شلوغی دل تو واسه من جایی نزاشتی اما من باز تورو خواستم نگو تو دوسم نداشتی نگو اشتباهه من بود تورو از خودم دونستم گفتی كه همسفرم باش پس نگو من نتونستم نه نگو نه نگو دوسم نداری نه نگو نه نگو تنهام ميزاری پيوست 1 : به اندازه حجم تمام تنهایی ها دلم گرفته
نوشته شده در 86/12/03ساعت
2:7 توسط مهدی(آشناترین غریبه)| |
| Design By : Night Skin |
مرد بارونی ....
به یاد من بیفت امشب که بارون داره می باره
به من باور بده عشقو که دل درگیر انکاره
به یاد من بیفت امشب به یاد من که تاریکم
اگر چه دورم از چشمات ولی نزدیک نزدیکم
ببین از اوج تنهایی به آغوش تو برگشتم
شبای بی چراغم رو پر از آیینه کن کم کم
چه بی فانوسو بی مهتاب شبارو دوره کردم من
نه صف و نه پناهی بود تو این شبراهه نا ایمن
تگرگ سرب می بارید از ابر سنگی اندوه
منو انبوهی از حسرت منو سنگینی این کوه
به سمت خواب می کوچم که سمت بوسه بن بسته
رها کن نبض دستامو از این زنجیر پیوسته
منو یک مرد بارونی منو تنها تصور کن
منو یک آدم غمگین بی حوا تصور کن
بمون تا بغض بارونو به دستای تو بسپارم
بدور از تو پریشونم که دور از تو گرفتارم
منو تو حاله ای از مه منو خسته تصور کن
منو زندونی رویا و کت بسته تصور کن
بمون تا بغض بارونو به دستای تو بسپارم
بدور از تو پریشونم که دور از تو گرفتارم
-----------------------------------------------
هر آنچه در این وبلاگ نوشته می شود سروده و نوشته خود من می باشد.....
که بعضی از سروده هایم را در اختیار خوانندگان عزیز کشور قرار داده ام تا آنها را اجرا کنند .
-----------------------------------------------
به یاد من بیفت امشب که بارون داره می باره
به من باور بده عشقو که دل درگیر انکاره
به یاد من بیفت امشب به یاد من که تاریکم
اگر چه دورم از چشمات ولی نزدیک نزدیکم
ببین از اوج تنهایی به آغوش تو برگشتم
شبای بی چراغم رو پر از آیینه کن کم کم
چه بی فانوسو بی مهتاب شبارو دوره کردم من
نه صف و نه پناهی بود تو این شبراهه نا ایمن
تگرگ سرب می بارید از ابر سنگی اندوه
منو انبوهی از حسرت منو سنگینی این کوه
به سمت خواب می کوچم که سمت بوسه بن بسته
رها کن نبض دستامو از این زنجیر پیوسته
منو یک مرد بارونی منو تنها تصور کن
منو یک آدم غمگین بی حوا تصور کن
بمون تا بغض بارونو به دستای تو بسپارم
بدور از تو پریشونم که دور از تو گرفتارم
منو تو حاله ای از مه منو خسته تصور کن
منو زندونی رویا و کت بسته تصور کن
بمون تا بغض بارونو به دستای تو بسپارم
بدور از تو پریشونم که دور از تو گرفتارم
-----------------------------------------------
هر آنچه در این وبلاگ نوشته می شود سروده و نوشته خود من می باشد.....
که بعضی از سروده هایم را در اختیار خوانندگان عزیز کشور قرار داده ام تا آنها را اجرا کنند .
-----------------------------------------------
